ABOUT ME


English version, Dutch version below

Ann Pettersson uses photography to mould a fictional reality. She deconstructs the conventional view of our surroundings and reveals a world unlike the one we generally regard as tangible. Her theme is the constantly changing cultivated nature in urban fringes. In colourful, shrouded landscapes, Pettersson reveals remote, virtually underground regions. She depicts a dreamlike landscape that reflects the ambiguity of the human psyche.

Pettersson’s interventions undermine the conventional interpretation of photography as a document of truth. In seamless collages, she builds, dismantles and manipulates the image. She restructures motifs as fragments and overviews in structures by increasing or reducing the defined landscape characteristics. The truthful nature of the photographic medium emphasizes the alienating quality of Pettersson’s work, while at the same time underscoring the ambivalence thus created.

The medial power of photography as a means of communication, depicts the here and now; the momentum seen by the individual, as if in a flash. At the same time, the multiple shots reflect the experience of a longer time span, as in a film. The image is the human framework in which the hushed presentation is showing.

The alternation of natural and cultural landscapes as subject matter, serves as a metaphor for the multifaceted and simultaneously unfathomable twists and turns of the human disposition. The transformation processes in the contemporary landscape represent both the lacunas and the impulses of the human spirit, incomplete and still forming.  Pettersson transforms a deserted roadside or ditch into a surreal panorama in which fact and fiction are combined. In many capacities, she unfolds a hypothetical landscape, thus constantly reshaping the habitat of the human psyche.

Middels fotografie geef ik vorm aan een fictieve wereld. Ik neem afstand van letterlijke representatie en toon een andere wereld dan we denken te kennen. Mijn onderwerp is de continue veranderende gecultiveerde natuur in afgelegen randstedelijke terreinen. In kleurrijke, verhullende landschappen, toon ik afgelegen, haast ondergrondse oorden. Ik beoog een uitheems droomachtig landschap weer te geven dat zowel de meerduidigheid als ook het verlangen van de menselijke geest weerspiegelt. Op dit imaginaire toneel breng ik een ondoorgrondelijk, denkbeeldig landschap dat overtuigend onvervalst overkomt en dat met haar echtheid pronkt.

Dutch version

In mijn beelden toon ik gebieden als weelderige bossen en halfslachtige of gedeformeerde stadslandschappen. Ik begeef me in verzuimde perifere contreien en zoek een entourage van een residuaal gebied als berm, sloot, een afgelegen bossage of een urbaan bouwterrein. Tijdens het fotograferen ontmantel ik het verhalende in beeld en onthul de kale, op het eerste aanzicht nauwelijks waargenomen wezenlijke kern van wat elk landschap definieert; het lage licht, een schuine opgang, gestapeld beton of een miskende doorkijk. Een wolk zweeft langs een bosrand (Further Intricacy I), uit het niets klimt een lichtspel brakke treden op (Range) en glanzend olie lijkt over de rand van de horizon af te stromen (Untitled/air). Door mijn denkbeelden toe te dichten aan het landschap laat ik mijn blik, houding, vertolking en verdieping voelbaar aanwezig zijn. Ik zoek een parallel, imaginair wereldbeeld, waarin de utopie de grijze werkelijkheid bedwingt. Hierin is mijn werk eerder te associëren met het getekende en geschilderde, waarin de kleuren fonkelen en het werk ontbonden is van dicterende ratio. Het beeld nadert het surreële, daarin is de poëzie van het moment ingelijfd.

Ik maak al jaren op één en hetzelfde negatief meerdere opnames. Ik herinner me steeds de voorgaande opname om de volgende te kunnen maken. Ik digitaliseer deze tegenwoordig en integreer ze met digitale opnames. Een fotografische synthese van analoge en digitale technieken ontstaat, die de afzonderlijke, aanwendbare eigenschappen in ieder onderscheiden procedé biedt. In mijn werk is het beslissende fotografische moment vervangen door een reeks registraties. In lagen van beelden toon ik de tijdspanne tussen de verschillende opnames, alsook mijn – in de nabewerking – herinneringen ervan. De mediale kracht van fotografie als communicatiemiddel verbeeldt het hier en nu; het momentum gezien als in een flits door het individu. Tegelijkertijd weerspiegelen de meerdere opnames de belevenis van een langere tijdspanne, als in een film. Het beeld is het menselijk kader waarin de verstilde voorstelling draait.

Door mijn ingrepen ondermijn ik de conventionele interpretatie van fotografie als document van de waarheid. In naadloze collages bouw, sloop en manipuleer ik het beeld. Ik herstructureer motieven als fragmenten en overzichten in constructies, door het vergroten of terugbrengen van de gedefinieerde landschappelijke kenmerken. De waarheidlievende eigenschappen van het fotografisch medium benadrukken tegelijkertijd mijn werk als vervreemdend en onderstreept de ontstane ambivalentie hierin.

De wisselende natuur en cultuurlandschappen als onderwerp lenen zich als metafoor voor de veelzijdige en tegelijkertijd ondoorgrondelijke kronkels van de menselijke geaardheid. De transformatieprocessen in het hedendaagse onbeteugelde landschap dienen als zinnenbeeld voor zowel de lacunes als de impulsen van de menselijke geest, onvolkomen en in vorming. De afgetakelde beschouwing van het natuurlijke landschap als ook de aard van het veranderende landschap vormen de aanzetten tot een nieuw werk. Een verlaten berm of sloot verander ik in een surreëel panorama, waarin feit en fictie zijn verenigd. De wezenlijke schijn blijft waarachtig. In velerlei hoedanigheden ontvouw ik een hypothetisch landschap, zodoende geef ik steeds opnieuw vorm aan de habitat van de menselijke psyche.

#

Reageren is niet mogelijk